در حرف حلق اظهار كن در يرملون ادغام كن * در حرف با قلب به ميم در ما بقى اخفا بيار اول - اظهار تنوين و نون ساكنه اظهار يعنى ظاهر كردن حروف هنگام تلفظ بطور وضوح و آشكار و مورد آن در حروف بعيد المخرج مىباشد . اظهار بر خلاف ادغام است زيرا دو حرف بعيد المخرج در يكديگر ادغام نميشوند و به علت دورى مخارج بايد از يكديگر جدا و ظاهر گردند بنا بر اين چنانچه تنوين يا نون ساكنه قبل از يكى از حروف حلقى واقع شود اعم از آنكه در يك يا دو كلمه باشند بسبب بعد مخرج اظهار و آشكارا تلفظ مىشود و علامت آن « ن » است كه بطور نادر در بعضى قرآنها در زير نون ساكنه و تنوين نگاشته مىشود مثال : 1 - همزه مانند : يَنْأَوْنَ - مَنْ آمَنَ - عَذابٌ أَلِيمٌ . 2 - هاء مانند : يَنْهَوْنَ - إِنَّ هُدَى - لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ 3 - عين مانند أَنْعَمْتَ - مِنْ عَمَلِ - حَكِيمٌ عَلِيمٌ 4 - حاء مانند : وَ انْحَرْ - مِنْ حَكِيمٍ - حَكِيمٍ حَمِيدٍ 5 - غين مانند : فَسَيُنْغِضُونَ - إِنْ يَكُنْ غَنِيًّا - أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ 6 - خاء مانند : الْمُنْخَنِقَةُ - مَنْ خَسَفْنا - مُقِيمٌ خالِدِينَ تبصره - شيخ ابو جعفر ، نون ساكنه و تنوين را نزد دو حرف « غين - خاء » با خفاء خوانده ليكن مشهور همان اظهار است كه گفته شد و تمام قراء نيز متفقا اظهار كرده‌اند .